Okazja!

taniec-slub-male

Przekaż 1%

konto-bankowe

 

TAŃCE INTEGRACYJNE DLA DZIECI W WIEKU PRZEDSZKOLNYM

Charakterystyka tańca integracyjnego i jego praktyczne zastosowanie. Atrakcyjność tańców integracyjnych wynika z wielkiej potrzeby relaksu, oderwania się od codziennych, zwykłych, często działań przy biurku oraz potrzeby więzi, bycia we wspólnocie. W czasach pełnego pośpiechu, potrzebujemy kontaktu z drugim człowiekiem, poczucia zjednoczenia i harmonii. Aktywne uczestnictwo w tańcu daje nie tylko wrażenia estetyczne, ale także wielozmysłową stymulację.

Taniec grupowy sprzyja integracji uczestników, uczestnicy maja możliwość poczucia chwilowego kontaktu z większą ilością osób. Tańce grupowe są proste, wszyscy mają okazje się ich nauczyć, bez potrzeby długich ćwiczeń i nie muszą być ćwiczone w sposób doskonały. Nie istnieje tutaj podział na role damskie i męskie. Korzyści z tańca integracyjnego są ogromne: pobudzenie, pokonanie zmęczenia, działanie tańca podobne jest do wypicia filiżanki kawy.

Taniec pozwala kształcić świadomość własnego ciała, wzmaga koordynację wzrokowo-ruchową, usprawnia ciało, wpływa harmonijnie na jego rozwój, ma znaczący wpływ na leteralizację. Wzmaga poczucie rytmu, uwrażliwia na muzykę, poprzez taniec uświadamiamy sobie istnienie przestrzeni, w której jesteśmy obecni, poruszając się kształcimy swoja orientację ruchową.

Taniec uczy dzielenia przestrzeni elementów innymi ludźmi, nawiązania elementów innymi bliskiego kontaktu. Budzenie zaufania elementów współpracy daje możliwość odczucia, czym jest wspólnota. 5 elementów tańca przebiegu tańca integracyjnego:

  • Grupa zapoznaje się z melodią,
  • następnie instruktor demonstruje taniec bez muzyki.
  • Kolejnym trzecim etapem jest przeprowadzenie tańca z wybraną osobą.
  • Czwarty etap: nauka tańca bez muzyki.
  • Piąty etap: wspólny taniec z grupą przy akompaniamencie melodii.

Prowadząc zajęcia zastosowaniem tańców integracyjnych, pamiętaj: – uczestnictwo w zajęciach jest dobrowolne, nie zmuszaj, przyjaźnie zachęcaj,

  • staraj się o bliski, indywidualny kontakt z każdym uczestnikiem,
  • zajęcia powinny być przyjemne, -jako prowadzący w miarę możliwości bierz udział we wszystkich działaniach,
  • zauważaj i stymuluj aktywność, daj szansę na samodzielność, spontaniczność,
  • miej poczucie humoru, -nie krytykuj, nie oceniaj,
  • chwal nie za efekty, ale zachęci,
  • unikaj sytuacji, w których pojawia się rywalizacjach porównanie,
  • stopniuj trudności zarówno w tańcu jak i wielość kontaktów z innymi uczestnikami,
  • miej zawsze na uwadze samopoczucie uczestników, proś o informacje zwrotne,
  • ucz zarówno wiary we własne siły, jak i delikatność – wrażliwość,
  • pamiętaj poczuciu bezpieczeństwa i wsparciu,
  • na zakończenie działań zaproponuj zabawy wyciszające.